خواله رسنۍTwitterFacebookPinterestGoogle+

Tag Archives: جهاني

طالب حسین، له خلکو هېر شاعر | عبدالباري جهاني 

په پښتو ژبه کي هم په کلاسیک ادب او هم په معاصر ادب کي ډېر شاعران لرو چي په فارسي یې ښه پاخه اشعار لیکلي او د ځینو خو لا تر پښتو د فارسي اشعار خواږه او پاخه لګیږي. مرحوم حبیبي، مرحوم سلیمان لایق، مرحوم پژواک، مرحوم پسرلی، محمودفاراني او… . البته په فارسي ژبو…

Read more

ابن بطوطه او د هغه افسانوي سفرونه| عبدالباري جهاني

ما به د ابن بطوطه پر سفر نامه باندي هیڅ لیکنه نه وای کړې، لومړی خو دا چي چنداني علاقه مي نه ورسره درلوده او دوهم دا چي د لیکني لپاره مي ډېر ضروري شیان درلودل او پر دې سفر نامه باندي په لیکنه مي باید خپل وخت نه وای ضایع کړی. خو لږي ورځي…

Read more

زړه قلا| عبدالباري جهاني

په یوه کلي کي له ښاره څخه لیري لیري یوه قلا ده ورته یادي افسانې دي ډیري له خټو جوړه لویه خونه ده زمان ژوولې توره تیاره ده دروازه یې ده چینجو خوړلې پاس یې کړکۍ ده پکښي دوې خړي هینداري ښکاري پرجوړي کړي دي باران او خټو خړي لاري د خوني کونج کي یو…

Read more

 د امیدونو ساحل | شاعر: عبدالباري جهاني

زه ولاړ یم پر ساحل باندي زنګېږم انتظار یم له عمرونو کله ورځ سي کله شپه سي کله سوړ نسیم چلیږي کله ټاکنده غرمه سي کله رېږدم له یخنیه کله سوځم له ګرمیه انتظار یم له عمرونو له میاشتونو له کلونو ډلي وینم د مرغیو پورته کیږي سېل د زاڼو پر ساحل باندي تیریږي کله…

Read more

د عمر خیام څلوریځې، د عبدالباري جهاني ژباړه

مرغی دیدم نشسته بر باره ء طوس در پیش نهاده کله ء کیکاووس با کلهّ  همیگفت که افسوس افسوس  کو بانگ جرسها و چه شد ناله ء کوس ما مرغه ولیدی ناست و پاس د طوس په کنگرو کی او کوپړۍ د کیکاووس یې یې مخ ته ایښې وه  په پښو کی و کوپړۍ ته…

Read more

د عمر خیام څلوریځې، د عبدالباري جهاني ژباړه

در کارگه  کوزه گری رفتم دوش دیدم دوهزار کوزه گویا و خموش ناگاه یکی کوزه بر آورد خروش کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش بېگاه ولاړم  کارخانې ته د کلال د صنعتونو زرکوزې وې هم خاموشي هم گویا وې پر طاقونو د یوې کوزې له خولې سو نا ببره دا ږغ پورته…

Read more

د عبدالباري جهاني دوه غزلونه

نیلی مي ځین دی روانېږمه بیا نه راځمه ستا له مالته رخصتېږمه بیا نه راځمه ځواني مي ستا د نن سبا وعدو ته وزوکلېده چي مي له وینو اوبه کېږمه بیا نه راځمه زما تر مزاره دي وعده د راتلو نه ده کړې په بل ولات کي به ښخېږمه بیا نه راځمه خیر دی که…

Read more

دعبدالباري جهاني درې غزلونه

چي هر څو یې لنډومه د بېلتون شپه دي اوږده سي شپه مي سپینه ستا له یاده ورځ مي توره لکه شپه سي ستا د ګڼو زلفو تور مي لېونتوب ته پلمه سوی چي زه لاس په ډکومه هغه پښو ته زولانه سي زړه مي ډک له ارمانونو یو کتاب لرم خبري  چي دي نوم…

Read more

د عمر خیام څلوریزې، د عبدالباري جهاني ژباړه

آمد سحری ندا ز میخانه ما کای رند خراباتی دیوانه ما برخیز که  پر کنیم پیمانه  زمی زان پیش که پر کنند پیمانه ما سحرگاه  سو اواز پورته  میخانه کی له مغانه واوره زموږ د ټولۍ رنده لېونیو کی سلطانه پاڅه ډکي پیمانې  کو له سرو میو هسی نه چی زموږ را ډکی پیمانې کی…

Read more

ملا نجم الدین (د هډې ملاصاحب) او روحانیت په افغانستان کي

عبدالباري جهاني     ملا نجم الدین ( د هډې ملاصاحب) او روحانیت په افغانستان کي په هغه اندازه چي د ملانجم الدین یا د هډې ملاصاحب، نوم د نولسمي پېړۍ په وروستیو لسیزو کي، د افغانستان او د ډیورنډ د پولي پر پوري غاړه د پښتنو په تاریخ کي له مهمو تاریخي پېښو سره یو ځای…

Read more