Wednesday, November 25, 2020
Home ادب لنډه کیسه تیاره/اجمل پسرلی

تیاره/اجمل پسرلی

هرې یکشنبې ته وار له مخه هوسیږم، په دې ورځ رخصت یم. نن د تیرو رخصتیو په څېر په زنګ راویښ نه شوم، د کوټې د دیوالي ساعت ټک ټک مې واورید، بیا مې سترګې وغړولې.

د کوڅې لور ته کړکۍ مې پرانیسته. یوه ورځ مې همکارانو ته کیسه کوله چې زما کوټه دوې اورسۍ لري، دوی راته ویل:

« ته بختور یې ښاروالي داسې کوټه درکړې ده، د چا زړه پکې نه تنګیږي»

اسمان نن بیا وریځو نیولی دی، داسې وریځې دي  لکه د خړ رنګ برش چې دې پرې تیر کړی وي:

« اوس به په دې هوا کې چیرته ځم؟»

د کوټې دې بلې کړکۍ ته ودریدم. د ډيران بکس نیم پرانیستی ښکاریده، منځ ته یې ډير شیان وراچولي وو. یوې تورې مرغۍ د بکس پر سر ټوپونه وهل، یو نیم ځل به یې مښوکه ووهله بیا به یې شاوخوا وڅارله. کړکۍ مې بنده کړه، د کړکۍ له درب سره مرغۍ والوته. بیرته مې کړکۍ پرانیسته سر مې وروایست مرغۍ نه ښکاریده:

« لکۍ یې ښایسته وه، څومره اوږده وه!»

بیګاني لوښي مې ووینځل، په تش نس د غوړو بوی بد راباندې ولګید، دواړه کړکۍ مې خلاصې کړې، چای مې دم کړ. د ډیران لور ته د کړکۍ مخې ته کښیناستم. دې خواته ته وړاندې اپارتمان دی. لوړ اپارتمان. لرې ځایونه نه ښکارې.

یخ مې په زړه ننوت، د شودو چای مې ژر په سر واړاوه. ډوډۍ مې سلامته پاتې شوه. د ډيران د صندوق سر ته پیشو ټوپ کړل. دا زیړه پیشو په یوه سترګه ړنده ده، یوه ورځ د همدې کړکۍ له خوا د دیوال له سره کوټې ته راغلې وه کرکه مې ترې وشوه، له دوهم منزله مې لاندې واچوله، کنه د پیشو خرهارې مې خوښیږي:

«کاشکي اوس دلته وای»

له یخچاله مې د چرګ یوه ټوټه غوښه راواخیسته چې پیشو ته یې ورښکاره کړم چې راشي. پیشو نه ښکاریده. د ډيران بکس لوی دی. شا یې نه راښکارې:

« پيش پیش..»

د اروپا د مني ورځې داسې لنډې دي، چې ساعت له دریو تیریږي، تیاره کیږي. دې بلې کړکۍ ته ودریدم. په کوڅه کې څوک نه وو:

« زیړه پیشو به د صندوق شاته وي… که به تللې وي …تور مرغه به بیا نه وي راغلی».

د دیوالي ساعت ټک ټک وو، د ساعت ستن دریو ته نژدې شوې وه، دباندې وریځې توربخونې ښکاریدې.

پراګ

1 COMMENT

  1. سلامونه،
    ورورپسرلی اجمل صیب ، ډیرې ښې لڼډې کيسې ليکې!
    د یوروپ د مني او ژمي لڼډې ورځې او اوږدې شپې دې د ټولو مجردو مسافرو په زړه برابرې لیکلي.
    خو زه چې د اونۍ په پای کښې د یکشنبې د ۱۵ بجو وروسته تیارو ته زړه تنګی شم ، بیرته سر د پټو او بړستنې لاندې رانغاړم او په قیلوله خوب بیدیږم!. او بیا مازیګر یا ماښام لمانځه ته راپاڅېږم.
    له توجه مو مڼنه.
    بروکسل / د نوومبر نهمه

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisment -

ادب

پښتو لیکدود| پروفیسور عبدالخالق رشید

درشادپوهنې کلنی لکچ :  دعلامه رشاد د پنځلسم تلین په درشل کې  بسی دورباید که چرخ ظفر      بیا رد کسی چون توباردیگر            په دي ورځو...

یو خوب | هیله پسرلی

 د شپې دوه بجې دی. زرغونه خوب ویني: لوی تالار، له خلکو ډک... جګ بوټونه، اوږد کمیس، تکې سرې شونډې، لنډ ویښتان، دا د...

ساعت | لیکواله:صفیه وردګ

میرویس په بل اړخ شو.اسوېلی يې وکیښ. خوب نه ورته.د مخامخ ساعت شوبینۍ وخت ښکاراوه،څه باندې درې بجې وې.له بسترې راپورته شو.لاس يې یوې...

کب/ اجمل پسرلی

د سیند اوبه ولاړې ایسیدې، خو یو نیم خلی چې به باندې راښکاره شو، پوه به شوې چې درومي. ادم لکه همدا اوبه غلی و،...