Categories

Category Archives: قانع

د تاریخ مسخره/ عصمت قانع

پر کابل د سړو او سایبریایي څپو یو نوی پړاو را برابر شوی و. د ژمي یخه څيله شروع شوې وه او د اسمان پر شنه ګنبزه د تورو ورېځو پيڅولونه پراته وو. د کابل په سیند کې اوبه یخ وهلې وې او د کابل پر لمن د هستوګن انسان په رګونو کې وینې کنګل…

نور

نشې او ملېشې/ عصمت قانع

موږ پخوا په هېواد کې د ملېشو اصطلاح نه درلوده. د هېواد محافظ د افغانستان پوځ وو او داخلي امنیت د پولیسو کار وو. شخصي لښکرونه، ملېشې او وسله والې ډلې د جهاد په وخت کې هغه وخت رامنځته شوې چې افغانستان د قانونیت له مداره ووت. همدغه ملېشې په هېواد کې د نیابتي جګړې…

نور

آخ پښتونه! / عصمت قانع

دوې قبضې ږیره به یې پرې ایښې وي، غټه پګړۍ به یې پرسر وي، لمونځ او اودس به هم کوي، خو هلک به ورسره وي، افتخار به هم پرې کوي چې هلک ساتم. ټوله منطقه به پرې خبره وي، چې د لواطت لپاره یې ساتلی دی، په خپله هم اعتراف کوي، خو د شملو غیرتونو…

نور

کابل د هند د ثبات مورچل/ عصمت قانع

د سلیمان زو ساوزاده صاحب په پوزه کې غږېدلو، غوڼی او بنګن وو. د کټوازو او شلګرو ترمنځ د بډۍ د کلي پرسر د سلیمان خېلو او اندړو سره جګړه وه. جګړې زیات انسانان تلف کړل، خو دا فیصله یې ونه کړه چې د بډۍ کلی د سلیمانخېلو دی، که د اندړو؟ بالاخره د اندړو…

نور

متولیان / لیکوال: عصمت قانع

زموږ د کلي د جومات لویه چوتره چې په عامه ژبه به یې ورته دنګاچه ویله هر مازیګر د ستړو ستومانو بزګرانو د بنډار او دمې ځای وو. د دنګاچې مخامخ زموږ د کلي د کاریز سرچینه پرته وه، چې شنې او شفافې اوبه ترې را خوټکېدلې. له همدغې سرچینې څخه پونده ګانو ژۍ ((مشکونه))…

نور

نور همه واړه د تورو کاڼو غر شي/ عصمت قانع

مرحوم ستانور صاحب چکنوري د شهید محمد موسی شفیق له خولې خبره کوله چې د هلمند د اوبو د لانجمنې موضوع په هکله یې ویل: باید یو څوک پیدا شي چې له ایران سره د هلمند د اوبو کشاله د افغاني مفاداتو له زاویې حل کړي. موږ د ګاونډیو د بد اعتماد، بد باور او…

نور

د کنډرونو د کلا درواغ/ عصمت قانع

کنډواله کلا خو اوس اباده وه، اما د کنډوالې نوم پرې پوخ شوی وو. په ټوله سیمه کې کنډواله کلا په یوه متل بدله شوې وه، چې چا به لږ څه مبالغه وکړه، نو د عکس العمل په توګه به پسې ویل کېدلو چې پلانی سړی د کنډوالې کلا درواغ وایي. ما خو د کنډوالې…

نور

تاوان/ عصمت قانع

په جومات کې اقامت وویل شو، سپین ږیري په مخ کې صف کې ودرېدل، سپینې، برګې، سرې شناوۍ یعنې مۍ اووریجې ږیرې والا کلیوال ټول د مخ په صف کې ودرېدل. له شا څخه کشران وو چې عمرونه یې تر دېرشو او څلویښتو کالو پورې رسېدل، د جومات په بل صف کې ودرېدل. کشران او…

نور