Categories

Category Archives: خاطرې

اميتابچن د کندوز په چهاردره کې | عرفات پرديس 

 د ۱۳۵۹ کال د ژمي وروستۍ ورځې وې چې روسانو زموږ په سيمه يرغل وکړ، کور په کور تلاشي پيل شوه زموږ په کور هم راننوتل سپی ډېر غپېده، د روسانو پام د سپي په لور وو موږ ته يې اشارې کولې خو موږ نپوهېدو چې څه وايي. څو شېبې ورسته يو کس چې شنه…

نور

ښوونکی مو بدعمله و (خاطره) نصیر غورځنګ

غالباً۲۰۰۶ کال وو. طالبانو پنځه شپږ کاله پخوا سقوط کړی و، او د دولت لخوا مکتب ته دریشي اغوستل جبري و، که چا به سر غړاوه نو لمن یې ترې څيرې کوله. اکثره زده کوونکو به مکتب ته په خلطه یا پلاستیک کې دریشي راوړه، کله به چې درسي ساعتونه شروع شول نو ټولو به…

نور

مور مې ځکه خوشحاله وه/ د محمدخالص ادیب خاطره

چې لاسنیوی یې نشو کولای وزر یې هم باید پرې نه کړو. تېره جمعه مې له مور سره په ټلیفون کې خبرې کولې، د خبرو له انداز څخه داسې راته معلومېده، لکه نن چې د نورو ورځو په پرتله زیاته خوشحاله وي، پوښتنه مې ورڅخه وکړه، نن ډېره خوشحاله راته ښکارېږې؟ زما کشره خور یې…

نور

د اعدام خاطره | محمد نعمان دوست

خلک ترهیدلي ولاړ وو. ټولو پاس دوه کسانو ته کتلې؛ خو هغوی لکه مرور چې وي او یا لکه خپل تیر اشتباهات چې ور یادیږي سرونه یې ځوړند نیولي وو او هیچا ته یې نه کتل. ښاریان نپوهیدل دا کوم نمایش دی او دې پسې وروسته به کومه ننداره وړاندې شي. زه هم د حیرانو…

نور

زما د نن کیسه | لیکواله: فرشته نجیم غني

نن د سهار له اوو بجو چې دا دي د لسو بجو نه شل قیقې تیرې دي د هغه زنګ راته رانغلو. ورته په تمه یم. زړه مې درزا کوي. ورته مسج کوم ځواب یې نه راځي. خدایه ته یې وساتې راته. دا څه راکیږي. دلته مو ساه ایستل سخت شوې دي. داسې مې ستوني…

نور

لغمان سبز | مصطفی عمرزی

(تصاویر یادگاری در ولایت سبز لغمان) در بستر زیبای مشرقی (ننگرهار، نورستان، کنر و لغمان)، سهمی از شادابی، لغمان سبز است. دیرینه ی نیای پدری من، از این جاست که در منطقه ی «عمرزیی»، یادگارانی را حفظ کرده اند. با سفر به لغمان، از تصورم تا لمس، برداشت هایم دگرگون شدند و خودم را در…

نور

ملاقات|| نورمحمد سعید

ریل ګاډي کې ماته له مخامخ څوکۍ سړی پاڅېد او دا پکې ژر کښېناسته، بلکې د چا خبره ځان یې پکې وغورځاوه. نور مخ یې ښوی و، خو ټنډه یې له کونځو ډکه وه. د نورو لندنیانوغوندې یې نه موبایل په لاس کې و او نه هم کتاب. ځمکې ته یې کتل. خواته یې دوې…

نور

ما مې د يار د جنازې کټ له اوږه ورنه کړه

فياض حميد|| نه پوهېږم چې دوستي مو له کوم ځايه پيل شوې وه، خو په کلي کې زما رښتيني او زړه ته راتېر دوه کسان وو، فضل الله او عابد، دواړه د ښه اخلاقو څښتنان، متدين او پرهېزګاره ځوانان وو، د کلي شپو ورځو کې مو ډېر وخت يو ځای تېر کړی، ډېرې خاطرې سره…

نور