Categories
اعلان

Category Archives: لنډې کیسې

د فرانتس کافکا دوې لنډې کیسې

بهر ته ځغلند نظر لیکوال: فرانتس کافکا ژباړن: حیات الله ژوند په دې ورځو کې چې پسرلی ګړندی راروان دی، څه به کوې؟ نن سهار وختي هوا لږه خړه وه، که اوس د کړکۍ پلو ته لاړ شې، حیرانېږي او مخ دې د کړکۍ پر وسپنو ږدې. دا لاندې، د نجلۍ پر ماشومانه څېرې چې…

نور

ميراث مړی (لنډه کيسه) ليکواله: نسيمه باري

د شفيقې د واده لس کاله کېده، خو اولاد يې نه درلود. مور او خواښي يې ډېرو  ډاکټرانو، طبيبانو او پيرانو ته بوتله، خو هيڅ  ګټه يې و نه کړه. د واده په لومړيو کلونو کي هغې په دې اړه دومره اندېښنه نه کوله، ويل تر اوسه لا زه او مېړه مي ځوانان يو، خدای…

نور

ته/ اجمل پسرلی

چې کوټې ته ورننوتم. ده پر دیوال د خپل پلار راځوړند تور و سپین عکس ته کتل. ما خوله راټوله کړه چې پوښتنه یې وکړم چې ډاکټر څه ویل. ده راته وویل: -عمر مفته تیر شو -شکر لا خو تیر نه دی سر یې وخوځاوه: -هیڅ پکې پاتې نه دي خو ټول مې پلار و…

نور

د پيسو نشه (لنډه کیسه) ليکواله: نسيمه باري

–   د خدای پر پار څه ګناه مي کړې ده چي طلاقوې مي؟ –  هيڅ ګناه دي نه ده کړې، بس هسي مي بد درڅخه راځي، له  کوره مي وزه –   ولي داسي کوې ظالمه! خلک به وايي چي ګواکي ما کوم بد کار کړی دی –  درته ومي ويل چي له کوره وزه  راباندي…

نور

د پردې تر شا (لنډه کيسه) ليکواله: نسيمه باري

د  کابل په خوشال خان مېنه  کي مي ټکسي روان کړی و چي يوه سپين ږيري سړی  لاس راکړ. ويل له دې ځايه خيرخانې ته ځم، هلته له يو چا سره لږ  کار لرم، څه  ډالر  هم ماتوم  او بيا راځو، هلته چي ډېر وځنډېږو ښايي لس دقيقې به وي، زيات نه ځنډېږو. ما هم…

نور

تور لاسونه (لنډه کيسه) ليکواله: نسيمه باري

د هغې له څېرې څخه اوس د ناوسۍ له امله  پوډرو، رانجو، رنګونو او سينګار  نورو  توکو کډه کړې  او اصلي څېره يې ښکارېده.  د زندان پر توره  ميله يې خپله  لنډۍ  زنه  تکيه کړې وه، څپوله  او ګډوډ وېښتان يې پر تندي را ایله ول، سترګي يې نيمکښه نيولي وې، تر اوږدو چورتونو وروسته…

نور

کامل پير (لنډه کیسه) لیکوال: سعادت حسن منټو

ژباړه: نسيمه باري –   د  ظفر شاه يوه انډيوال يو سړی تر لاس نيولی او د هغه مېلمستون ته يې راوست.  ويل دا د قرآن حافظ حسين نومېږي او ډېر بزرګ سړی  دی. دی که څه هم په  سترګو نه ويني، خو خدای د زړه سترګي ورکړي دي، ډېر  رسنده  او کامل پير  دی.…

نور

مازدیګر/ اجمل پسرلی

بوډۍ د ونو له پاڼو د لمر راتیرو شویو شغلو ته د لاس رغوی پورته کړ: -چې دا ټول عمر داسې وي لکه د پارک مازدیګری بوډا د چشمو پرسر لاس ونیو، لمر ته یې سترګې وبریښیدې، له چوکۍ پاڅیده. یو دوه ګامه یې واخیستل، شاته یې وکتل. بوډۍ لا په خپل ځای ناسته وه.…

نور