Categories

Category Archives: لنډې کیسې

نانځکه/ اجمل پسرلی

هلک د دوکان مخې ته ودرید. بڼورې سترګې یې ژر ژر ورپیدې. د شیشې شاته  نانځکه وه. د نانځکې سور کمیس، زیړ پتلون و. هلک شیشې ته ورنژدې شو. له خندا شین شو. پوزه یې پر هنداره چیته شوه. یو چا له مټه کش کړ: -شیشه چټلیږي هلک راپه شا شو. له ویالې پورې غاړه…

نور

دا لاسنيوی به دي تر مرګه يادومه (لنډه کیسه) ليکواله: نسيمه باري

خالد او سپوږمۍ په پوهنتون کي سره ټولګيوال  ول  او په ټولګي کي هم څنګ پر څنګ سره کښېناستل. سپوږمۍ چي به کله  په ټولګي يا پوهنتون په چمن کي له خالد سره يوازي سوه، نو ورته ويل به يې چي ستا شنې سترګي مي ډېري خوښېږي، کاشکي ستا سترګي  زما وای. خالد به په…

نور

د فرانتس کافکا دوې وړې کیسې/ ژباړه: حیات‌الله ژوند

کوچنۍ کيسه موږک وویل: هی هی، نړۍ ورځ تر بلې کوچنۍ کېږي. پخوا نړۍ دومره پراخه وه، چې وېرېدم به. منډې مې وهلې. یوه ورځ مې لیدل، چې دیوالونه اسمان ته په پورته کېدو دي، لږ ښه شوم، وېره مې کمه شوه؛ خو دېوالونه دومره په چټکۍ اسمان ته پورته پورته شول، چې اوس زه…

نور

قوماندانه توړۍ (لنډه کیسه) ليکواله: نسيمه باري

زه  د لسو کالو ومه  چي قوماندانه توړۍ به  مي  په کوڅه کي لیدله.  هغې به له کوره کثافات را ایستل او ليري په يوه ډګر  کي به  يې اچوله. هغه داسي  ډنګره وه چي د پښتۍ  هډوکي يې له ورايه  ښکارېدل. پخوا به  يې سر په  نکريزو سور کاوه، خو له يوه کال راهيسي…

نور

توره پيشي (لنډه کيسه) ليکواله: نسيمه باري

د ملالۍ مېړه جانباز نومېده  او درې کاله کېده چي له دې سره يې واده کړی و. جانباز په دوبی کي کار کاوه، په کال کي به يو وار کور ته راغی او يوه اوونۍ وروسته به بيرته ولاړ، خو ملالۍ د جانباز له مسافرۍ او بېلتون سره عادت سوې او خوشاله ښکارېده، نه يې…

نور

د جرګې پرېکړه (لنډه کيسه) ليکواله: نسيمه باري

د کلي په منځ  کي د جانو  اکا  کور  له ورايه ښکارېده، ځکه څنګ ته يې يوه تاريخي برجوره کلا وه چي اوس کنډواله سوې او خلکو به د پيريانو کلا بلله. د جانو اکا د کور مخ ته يو خالي ډګر هم و چي په بل سر کي يې د زلمي کوچنی دوکان ودان…

نور

هغه شپه (لنډه کیسه) لیکوال: زلمی حلیمي

پلار ته مي دي خدای اوږد عمر ورکړي په کوچنیوالي کي به یې دتو دې بخارۍ پر شا وخوا دکورنۍ ټول غړي راټول کړي ول دژمي په سړو ورځو کي به څوک دومره نر نه وو، چي دده له بېري دباندی وتلی وای موږ به چي کله زړه تنګي سو نو دګرمي خوني تر کړکۍ…

نور

پلونه (لنډه کیسه) ليکوال: ضمير څار

د ښار په يو اړخ کې لمر و؛ په بل کې، زه. لمر زېړ اوښتی و؛ ښکارېدل چې کومه ټکه پرې رالوېږي. او زه؟ زه لا له وړاندې په يو درد اوښتی وم. د مبايل سکرين مې روښانه کړ. همدا چې ورومې‌کتل، پرې پښېمانه شوم او له دې سره مې زړه نور هم ښکته ولوېد.…

نور