Categories

Category Archives: شعر

فیسبوک(نظم) محمد نعمان دوست

فیسبوک څه دی؟ بس، د وخت ضایع کول دي له کتابه تښتیدل دي او له کاره پټیدل دي فیسبوک څه دی؟ یو ډيران دی، د عُقدو خالي کولو د کینې یو نغری دی د نفرت اور بلولو فیسبوک څه دی؟ بس زینه ده، د شخصي حریم ماڼۍ ته پرې ختل دي او همدې دیوال له…

نور

وخت / جاويد اختر

دا وخت څه دى؟ اخر څه دى دا چې پيوسته تېرېږي چې تېر شوى کله نه وو، نو وو چېرې؟ چېرته وو خو، چې اوس تېر دى، نو دى چېرته؟ چېرې شته خو، دى له کومې خوا راغلى چېرته تللى دا لړۍ ده له څه وخته تر څه وخته دا وخت څه دى؟ *** دغه…

نور

د سید جیلاني جلان څو غزلونه

همداسې ښه یم ښه سم غرق  خانه خراب لاندې ســـاه اخـلم ستــا  د نظـــرونو  د ګــلاب لانــدې څه مې پوښتې چې پاس دې ستوری لاندې سیوری څه شو؟ غــم داسـې ټیټ کړم لکه شـــګه د دریـاب لانــدې مخــامخ لاړه شه د دوشــــاخې ونې ډډ وســـپړه هلته مې  ایـښې  یوه  لــــجرمه  د کتـــاب لاندې دغـې ســـاده…

نور

د حُجرې په باب د صادق الله خان دوه نظمونه

د ارواښاد ریټایرډ بریګیډیر صادق الله خان د حجرې په باب یو لڼډ تمهید ، او دوه نظمونه:؛ “دې مضمون کښې د حجرې د انسټچیوشن په اهمیت باندې زور ورکړل شوی دی. پښتون ته حجره هر څه ده. د پښتون د کردار مرکز او روزنځای دی. دا زمونږ مهمانخانه ده. دا زمونږ د لوبو میدان…

نور

غزل/ پروین ملال

تر ما مي ښکلی وه، لا ښکلی، تمنا ښکلي وه یوازی زما پر نظر ګرد وو، خو دنیا ښکلي وه یه : د سپوږمۍ دشپي سحره بیړه نه وه په کار دستورو سترګې اودوړانګو یې ادا ښکلي وه زه به دانه وایم چې څنګه ؟ تر دی ځایه راغلم زه به دا ووایم، ځواني ښکلی،…

نور

وصیت/ نجیب منلی

زما خوږې بدرۍ په خدای دې سپارم تر قافه ډېره لار ده دېوانو څو نیولی لېوان په مخکې ولاړ دا شنې جلګې واړه له بوختو ډکي د دښتو زړه کې د ځوځانو ځنګل دلته ازغیو لکې کړې نېزې، تېږې هم خوله لګوي. زما هم ملا ماته ده په درد دې نه خورم ګلې لا سرباری…

نور

لښکرګاه ته مرثیه/ محمد نعمان دوست

د تیرې ورځې د خونړي برید د یوه نالیدلي ځوانیمرګ تصویر، د شعر په نوم د ساندو تمرین ته مجبور کړم اوشین سهار مې تمرین پیل کړ: ګلاب یې ښخ کړ، پر ریدي یې خاورې واړولې پر یوه داسې شاه زلمي یې خاورې واړولې مور یې خالي کټ ته ورمنډه کړه، ژړا کې وویل: خلکه!…

نور

بیا زمونږ ژړا تر موټر بم لاندې ولاړه وه/ پیر محمد کاروان

خدای ته وه روانه وزر سوي پرې یې غاړه وه بیا زمونږ ژړا تر موټر بم لاندې ولاړه وه اوښکې په اوبو کې وې بېګا په روژه ماتي کې چا مو وې خرما رېبلې ژوند مو دښته شاړه وه زه د خدای په در کې د خپل کور په دعا بوخت ومه ماته ګاونډي کړې…

نور