Categories

Category Archives: شعر

لښکرګاه ته مرثیه/ محمد نعمان دوست

د تیرې ورځې د خونړي برید د یوه نالیدلي ځوانیمرګ تصویر، د شعر په نوم د ساندو تمرین ته مجبور کړم اوشین سهار مې تمرین پیل کړ: ګلاب یې ښخ کړ، پر ریدي یې خاورې واړولې پر یوه داسې شاه زلمي یې خاورې واړولې مور یې خالي کټ ته ورمنډه کړه، ژړا کې وویل: خلکه!…

نور

بیا زمونږ ژړا تر موټر بم لاندې ولاړه وه/ پیر محمد کاروان

خدای ته وه روانه وزر سوي پرې یې غاړه وه بیا زمونږ ژړا تر موټر بم لاندې ولاړه وه اوښکې په اوبو کې وې بېګا په روژه ماتي کې چا مو وې خرما رېبلې ژوند مو دښته شاړه وه زه د خدای په در کې د خپل کور په دعا بوخت ومه ماته ګاونډي کړې…

نور

کابل به ژاړمه/ ش – سلګۍ

کابل به ولې نه ژاړمه زه به پرې اوښکې تويوم زه به پرې وير هم کوم ځکه چې ښار د کابل صرف يو نوم خو نه دى زما کلهم او کاينات ددغه نوم په اينه کې ماته د خپل ژوندون د جنت ټول تصويرونه ښايي ماته په چغو،چغو داسې وايي ستا د زړګي د وطن…

نور

د کابل تصویر؛ د آسمايي تصوير/ خالق رشید

جان، جان څنګه جنګونه په كابل كيږي څه اوښكې وينې فوارې شوې دلته ، څه تورې زلفې د خمارو سترګو، په دې باروتو كې خورې، ورې شوې. څه د شملو بازار مى سوړ غوندې شو. څه د ګلونو رنګينه ښكلا مې په دغه كلي كې په غم واوښته : واى، واى دا څه ظلمونه په…

نور

د مرګ آذان / بارکوال مياخېل

_________ [ماتمي کابل ته]__________ په خواږه خوب ويده کابله! بيا دي څومره تېره چيغه تر خولګۍ ووته زړه دي د خاورې مورکۍ و لړزاوه در ننوتي بيا څه تور لړمان بيا دي چيچلى دى وجود کومې وحشي اژدها له زخمي تنه دي را خېژي څه مرګونې سلګۍ کور د زړګي د هر افغان لړزوي اورم…

نور

د بوډۍ کچکول/ پروین ملال

خندا ورکه ده په ښار کې د ماشوم شونډې اغزیو دي ګنډلي د خنداوو شهزاده غمو خوړلی د زلمیو، نجونو ږغ دی، د نیستۍ بیدیا ورک کړی د بوډۍ کچکول په لاس کې پښې یې یبلې څیره خواره هر دوکان ته کږه غاړه وايي خندا بچو ته اخلم یوه خوله خندا په څو ده؟ ******…

نور

مدني خیال/ نجیب منلی

زموږ مغزونه زموږ ښارونو په شان له ازدحامه پړک چوي خیرن فکرونه او بوین نیتونه ویالو کې نه ځایېږې، لا هم د رخې، کرکې، سخت زړه او بې رحمه سترګو پلاستیکي کڅوړې د دې ناولو اوبو لار بندوي کوڅې پرې هم ډکې کړي. *** زموږ مغزونه زموږ ښارونو په شان د پاکوونکو لوی اشر غواړي…

نور

راکټونه، خیراتونه/ اصف بهاند

خیرات خواره یو راکټو ته مو کچکول نیولی د ژوندون خیر مو له راکټ نه غواړو موږه یو وږي سیلاوونو نه فصلونه غواړو موږه لار ورکي یو سر سام یو توپانونو نه آرام غواړو له خپل دښمن ځینې د سرو ګلونو فصل غواړو چې لږ مو پام شي نو بیا سره یو او په وینو…

نور