Categories

اعلان

Loading…

غزل/ عبدالباري جهاني

تر مرګه مي په برخه دي کلونه د هجران

تندي ته مي سجدې راځي چي یاد کړمه جانان

یارانو رخصتېږمه خُمار درڅخه ځمه

رقیبي سترګي وینمه په کور کي د مُغان

د عُمر زکندن ته شپې یوه یوه لېږمه

نسیمه را خبر که په سفر تللي یاران

خالق ورته لیکلي دي د نوح د قوم خوبونه

سل ځله مي خبر کړل چي راغلی دی توپان

پر کلیو پر ښارونو یې ځالۍ دي غوړولي

د چا له کوره وشړمه سیوری د شیطان

د وینو په دریاب کي یو د بل وینو ته تږي

په قهر ورکتلي له  لومړۍ ورځي اسمان

زخمي مي کوچۍ پېغلي دي د تېښتي له مزلونو

نه ټیک لري په پزه نه پر سرو شونډو پېزوان

اورنګ دي اوس چپاو کوي پر پېغلو ګودرونو

نه توره د ایمل سته نه هی هی د خوشحال خان

د خپل بابا پر مېنه چلوي د مرګ باړونه

د خپلي مور پوړنی وړي د نن ورځي غازیان

نصیب د جهاني له ستوني زور دی تښتولی

چي هره چیغه پورته کم پاتېږي پر ګرېوان.

عبدالباري جهاني

د ۱۳۹۴ کال د دلوي د میاشتي اوه ویشتمه، وزیر اکبر خان مېنه

745 total views, no views today

2 comments

  1. ع. شريف زاد Reply

    سلام

    نه ټيک لري په تندي/ټنډه
    نه چارګل لري په پزه
    نه پېزوان په سرو شونډو
    دا فرهنګ دى دکوچيانو
    ډزما هدف له تبصرې نه نيوکه نه ده او په عين وخت کې العذر عند کرام الناس .
    د سر لوړي، پياوړي،مېړني او عيرتمن کلتور او فرهنګ په هيله

  2. zarigul Reply

    سجدي به درته وکړمه که یوه چغه کړې پورته
    بلال ناروغه ناست دی اوڅوک نشته د آ‌‌ذان
    راځه له تخته کوزشه چی تابوت درته خلاص نه شی
    داوښکو تویولو خو اوس ډیردي پهلوان
    درناوی
    زرین ګل اندیا

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


۸