Categories

اعلان

Loading…

وایم!/ اجمل پسرلی

نجلۍ ته یې حال ورکړی و چې نن ورسره غږیږي. لاس یې خولې وکړې. موبایل یې جیب ته کړ. پنځه دقیقې لا ژمنې ته پاتې وې.

له ځان سره یې وویل« د ملګرتیا خبره ورته سپینه کوم».

نجلۍ له لرې اوږه پورته وغورځوله چې د دستکول تسمه سمه کړي. ده د لاس رغوی پر پتلون وموښه. ټولګي والې یې له سترګو تورې عینکي لرې کړې او پر ککرۍ یې کیښودې بیا یې په خندا وویل:

– خیریت و څه دې ویل؟

– د ولادي او نسایي امتحان لپاره مې له تا سره مشوره کوله

– له ماسره د نسایي برخې بشپړ نوټ شته له تا سره څرنګه؟

– له ما سره د ولادي ټول نوټونه شته

– نو بیا خو دغه راوړه چې فوټو کاپي یې کړمه

هلک سترګې ژر ژر ورپولې او پورته یې ونې ته وکتل:

– سبا به یې درته راوړم، خو ښایسته ونه ده

– زما دغسې جګې ونې نه خوښیږي

هلک سر ښکته واچاوه. نجلۍ یو دوه ګامه شاته واخیستل بیا یې وویل:

– دغه نوټ بیا سبا زما ورور ته وسپاره.

هلک خولې شوي لاسونه ومروړل او پر پخې مځکې د نجلۍ د بوټونو ټک ټک ورو ورو لرې شو.

                                                                                                         پای

7 total views, 2 views today

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *