Categories

اعلان

Loading…

ما چرا (BSA) را امضاٰ نکردیم؟/ عبدالکریم خُرم

قرار نیست درین مقاله همهٔ عواملی را که منجر به امضأ نکردن قرارداد امنیتی با ایالات متحدهٔ امریکا از جانب حامد کرزی شد بیان نمایم، بلکه بصورت مختصر بر بخشی از تحلیلی که نزد وی و من منحیث همکار و هم نظرش وجود داشت روشنی می اندازم.

ایالات متحدۀ امریکا بعد از حادثۀ یازدهم سپتمبر 2001 میلادی تحت نام مبارزه علیه تروریزم به افغانستان آمد. با فرونشستن گرد و خاک آن حادثۀ المناک امریکا به پیاده کردن طرح باقی ماندنش در کشور ما شروع کرد. باقی ماندن دراز مدت امریکا در افغانستان برای اهداف منطقوی اش بود و برای رسیدن به این اهداف به افغانستان منحیث یک پایگاه بزرگ ضرورت داشت. بعبارت دیگر افغانستان برای امریکا هدف نه بلکه وسیله تلقی میگردید. برای ماندن دراز مدت در افغانستان امریکا ضرورت داشت تا دست به ایجاد پایگاه های نظامی و استخباراتی درین کشور بزند. برای ساختن پایگاه ها ضروری پنداشته میشد تا نه تنها جنگ در افغانستان وجود داشته باشد بلکه روز بروز شدید تر هم شود. در صورتی که در افغانستان جنگ نمیبود اکمالات شباروزی اسلحۀ پیشرفته و ثقیل و اعمار تأسیسات بزرگ و مغلق بصورت طبیعی سوالاتی را نزد مردم این کشور و ممالک همسایه و منطقه بوجود میآورد. بنا برین بعد از مقدمه چینی ها امریکا در سال 2004عملاً به روشن ساختن آتش جنگ و انسجام و تقویت دوبارۀ طالبان آغاز کرد.

عملیات شبانه، بوجود آوردن تلفات ملکی، زندانی نمودن مردمان بیگناه و فعال ساختن زندان بگرام همه اقداماتی بودند که انگیزۀ جنگ را ایجاد و تقویه میکردند. این اقدامات عمدتاً در مناطق جنوبی و شرقی افغانستان رویدست گرفته شد، مناطقی که در امتداد خط دیورند یعنی در کنار کشور پاکستان قرار داشتند.

بادرک همین مسأله بود که حامد کرزی رئیس جمهور پیشین، زندان بگرام را «فابریکۀ طالب سازی» خواند. امریکا با ایجاد رسانه های وابستۀ افغانی و با استفاده از مطبوعات خویش در جریان سالهای 2004 تا 2007 برای هر چه بزرگ جلوه دادن قوت طالبان و القاعده و ضعیف و فاسد نشان دادن حکومت بسیار کوشید.

در سال 2009 آهسته آهسته نشانه هایی از آغاز مرحلۀ دیگر ستراتیژی امریکا پدیدار گشت.

جنجالهای انتخابات ریاست جمهوری سال 2009 و مطرح ساختن اینکه امریکا خواستار ایجاد پایگاه های نظامی میباشد در مذاکرات بسیار خصوصی با رئیس جمهور وقت افغانستان نشانه های داخل شدن به این مرحلۀ جدید بود که من جهت اختصار کلام از ارائۀ جزئیات آن درینجا صرفنظر میکنم.

طرح امضای پیمان همکاریهای دراز مدت ستراتیژیک بین افغانستان و امریکا در قدم اول از جانب واشنگتن ارائه شد. درین پیمان دیگر همه پوست بود، مغزش را فقط قرارداد امنیتی و دفاعی که بنام (BSA) شهرت یافت تشکیل میداد. چانه زدنها و شرایط سخت حامد کرزی امریکا را وادار ساخت تا قرارداد امنیتی را از بقیه جدا ساخته بحث بر سر آنرا به سال آینده موکول نماید و در سال 2012 به امضای پیمان همکاری های دراز مدت ستراتیژیک بسنده کند. این پیمان سمبولیک که از نظر محتوا چیز مهمی ندارد در نیمۀ شب دوم ماه می سال 2012 با آمدن بارک اوباما به کابل توسط وی و حامد کرزی در قصر حرمسرای ارگ به امضأ رسید. همزمان با امضای پیمان مذکور مذاکرات بر سر قرارداد امنیتی و دفاعی بین دو کشور آغاز گردید. با وصف اینکه حامد کرزی هر سطر این قرارداد را با دقت از نظر گذرانید، بر سر هر جملۀ آن چانه زد و جهت بحث بر سر آن لویه جرگۀ مشورتی را فرا خواند اما باز هم نگذاشت این قرارداد در زمان حکومتش امضأ گردید.

عمق درک و معلومات حامد کرزی رئیس جمهور پیشین از قرارداد امنیتی و دفاعی بمراتب بیشتر از من است اما من درینجا تحلیل خود را ارئه میکنم، که بصورت دوامدار بین من و رئیس جمهور مطرح میگردید.

بنظر من پلان امریکا این بود که قرارداد امنیتی و دفاعی با آخرین حکومت و نظام مشروع افغانستان امضأ شود و با امضای آن جنگ افغانستان وارد مرحلۀ جدید گردد. با درک همین موضوع بود که حامد کرزی در اخیر بیانیۀ جلسۀ اختتامیۀ لویه جرگۀ مشورتی گفت که با در نظرداشت سفارشات لویه جرگه قرارداد امنیتی«بعد از انتخابات» امضأ خواهد شد.

وی میدانست که اگر قرارداد امضأ شود دیگر انتخاباتی در کار نخواهد بود. یقیناً اگر حامد کرزی قرارداد امنیتی با امریکا را بعد از لویه جرگه امضأ میکرد انتخابات ریاست جمهوری سال 2014دایر نمیگردید.

اگر به متن قرارداد امنیتی و دفاعی بین امریکا و افغانستان (BSA) نگاه شود دیده میشود که در هر جا بحث بر سر چگونگی نیروهای نظامی امریکاست، هیچ اشاره یی به فعالیتهای CIAدر آن صورت نگرفته و این درست مغز موضوع را تشکیل میدهد.

وقتی من میگویم با امضای قرارداد امنیتی جنگ امریکا دا خل مرحلۀ جدید میگردد هدف من اینست که امریکایی که حالا در افغانستان پایگاه دارد، قرارداد و دستخط دارد تعداد عساکرش را درین کشور کاهش می بخشد، جنگ را به کشورهای دیگر منطقه می کشاند و فعالیتهای CIA را بیشتر میسازد. قابل یاد آوریست که عملیات طیاره های بی پیلوت نیز مربوط CIA میگردد نه وزارت دفاع آن کشور.

حامد کرزی میدانست که بدون ضمانت های معتبر امضای قرارداد امنیتی بر خلاف آنچه که سیاسیون و کارشناسان وابسته به امریکا می گفتند و تعدادی آنرا طوطی وار تکرار می کردند نه امنیت را به افغانستان میآورد و نه وضعیت اقتصادی ما را بهتر میساخت. به همین دلیل وی آغاز عملی پروسۀ صلح را پیش شرط امضای (BSA)قرار داد.

وقتی گفته میشود که با امضای قرارداد امنیتی و دفاعی جنگ امریکا داخل مرحلۀ جدید میشود معنی آن اینست که دامنۀ جنگ به کشورهای همسایۀ افغانستان و مرزهای روسیه و چین کشانده میشود.

برای عملی شدن این نقشه ضرورت است تا افغانستان به یک «وزیرستان بزرگ» مبدل گردد.

دو حادثه آغازگر تبدیل ساختن افغانستان به وزیرستان بزرگ بود: یکی انتخابات ریاست جمهوری که جنجالی شده و حکومت ما ضعیف ساخته و مشروعیتش قصداً معیوب نشان داده شد و دیگری حادثۀ حملۀ تروریستی بر مکتب نظامی در پشاور و قتل عام بیش از صد کودک متعلم در آن.

حکومت پاکستان حملۀ ماه اکتوبر بر مکتب نظامی پشاور را معادل حادثۀ «یازدهم سپتمبر» برای پاکستان خواند.

در واقعیت نیز پاکستان ازین حادثه همان استفاده را بعمل آورد که ایالات متحدۀ امریکا از حادثۀ یازدهم سپتمبر سال 2001کرد. امکان دارد برای این حادثه زمینه سازی صورت گرفته باشد تا از آن استفادۀ لازم بعدی بعمل آید.

سفر لوی درستیز«راحل شریف» و رئیس ISI به افغانستان یک روز بعد از حملۀ تروریستی بر مکتب نظامی پشاور نخستین گام در راه پیاده کردن طرح جدید مشترک پاکستان و امریکا بشمار میآید. کابل باید این هیأت را نمی پذیرفت . با این سفر پاکستان معکوس ساختن معادلۀ تروریزم و پناهگاههای آنرا آغاز کرد.

عملیات «ضرب عضب» که در وزیرستان جریان دارد و حادثۀ تروریستی مکتب پشاور گویا پاکسازی پاکستان از تروریستان را در برخواهد داشت. امروز که صدها جنگجوی خارجی با فامیل های شان به ولایات مختلف افغانستان آمده و درینجا مستقر شده اند آغاز وزیرستان سازی افغانستان است. صدها جنگجو با فامیل های شان در هلمند، فراه، زابل، غزنی، وردک، سرپل، فاریاب، بدخشان…. جابجا میشوند اما کسی نیست که جلو آنها رابگیرد. علاوه بر آن رسانه های امریکایی و پاکستانی نیز از نقل مکان گروهی تروریستان به داخل افغانستان گزارش میدهند بعنوان مثال شمارۀ 28 جنوری وال ستریت ژورنال که از جابجا شدن صدها فامیل جنگجویان القاعده و ازبکستانی در مناطق «بدون قانون» افغانستان گزارش میدهد.

تبدیل شدن بیرق های سفید به بیرقهای سیاه و ظهور گروه «داعش» در افغانستان نیز نشانۀ آغاز مرحلۀ جدید است. شعار نو، نیروی نو و ساحۀ جدید فعالیت ایجاب مینماید تا گروه جدیدی این جنگ را به پیش ببرد. زیرا مشکل است تحت نام «طالب» مثلاً در آسیای مرکزی جنگید.

اعلام ولایت خراسان در چوکات خلافت داعش توسط ابومحمد العدنانی سخنگوی داعش گامی عملی در آغاز مرحلۀ جدید جنگ امریکاست که جابجا کردن گروهی سر بازان آنرا در افغانستان از قبل آغاز کرده است.

این جریانات که همه در پیش چشم ما واقع میشوند نقطۀ آغاز آن امضای قرارداد امنیتی و دفاعی بین امریکا و افغانستان است.

برای اینکه این نقشه بصورت درست عملی گردد افغانستان باید به کشوری تبدیل گردد که مشروعیت نظام سیاسی اش تحت سوال باشد، کشور پارچه پارچه بوده و مراجع مختلف قدرت در آن ایجاد شود، سیاسیون خجالت زده بوده و ثبات مملکت شکننده باشد.

بعد از جنجالی ساختن انتخابات ریاست جمهوری قدم بعدی برای محروم ساختن افغانستان از نظام قوی و مشروع، انتخابات پارلمانی و مسایل و جنجال های مربوط آن است.

امریکا میخواهد در نظام انتخاباتی افغانستان تغییراتی آوره شود. داخل ساختن پای خارجیها در کمیسیونهای انتخاباتی از اهداف عمدۀ امریکاست. هر دو کاندیدایی که امروز بر سر قدرت هستند در تفاهمنامۀ ایجاد حکومت وحدت ملی که متن اصلی آن به انگلیسی نوشته شده بود خود را به آوردن «اصلاحات» در نظام انتخاباتی متعهد ساخته اند.

هر چند تعدیل قوانین انتخاباتی و تغییر آوردن در کمیسیونهای انتخاباتی در سال آخر کار شورای ملی بر اساس حکم قانون اساسی ممکن نیست اما با وصف آن ولسی جرگه بر آن کار نموده و طرح تعدیل قانون تشکیل و صلاحتیهای کمیسیونها را آماده ساخته است. اگر کمیسیون مستقل انتخابات اقدام به برگزاری انتخابات پارلمانی در زمان معین آن نماید سروصداها و مخالفتهای شدیدی علیه این اقدام بوجود خواهد آمد و یکبار دیگر وضعیت به بحران کشانده خواهد شد، اما اگر تدویر انتخابات تا اصلاح دلخواه امریکا به تعویق بیافتد ما بعد از تمام شدن میعاد کار ولسی جرگه دارای قوای مقننۀ قانونی نخواهیم بود. درین صورت نیز با سپری شدن مدت کوتاه صداها بلند خواهد شد که پارلمان ما قانونی نیست، حکومت مشروع نیست… خلاصه ما با بحران مشروعیت نظام روبرو خواهیم بود.

اعلام مکرر این که طالبان دیگر دشمن امریکا نیستند و آنها را شورشی خطاب کردن این گمان را قوت می بخشد که شاید مناطقی از افغانستان در جریان سال آینده در دست آنها سقوط نماید. اگر این کار شود در عکس العمل با آن وضعیت غیر قابل پیشبینی را در تعدادی از ولایات دیگر کشور شاهد خواهیم بود.

از جانب دیگر وضعیت اقتصادی افغانستان ازیکسال بدینسو رو به وخامت نهاده است. امضای قرارداد امنیتی با امریکا نه تنها باعث جلب سرمایه گذاری و بلند رفتن عواید دولت نشد بلکه سرازیر شدن گروهی تروریستان داخلی و خارجی به ولایات مختلف وضعیت اقتصادی کشور را بدتر خواهد ساخت.

فقر اقتصادی، حکومت ضعیف و ادارۀ فلج شده، خرابی وضعیت امنیتی همه عناصر تشکیل دهندۀ «وزیرستان» شدن افغانستان هستند.

موجودیت «وزیرستان» منحیث سیستم و فضا ضرورت امریکا برای صدور جنگ به مناطق دیگر است. همانگونه که دیروز آن فضا و سیستم علیه افغانستان بکار گرفته میشد، فردا میتواند علیه کشورهای دیگری بکار گرفته شود. متأسفانه بعد از امضای قرارداد امنیتی شاهد بکار افتادن این ماشین ویرانگر جنگ هستیم، همان جنگ سابق اما در مرحلۀ جدید و با ابعاد جدید آن.

ما به این دلیل BSA را امضا نکردیم.

ابر قدرتها در طول تاریخ اینچنین طرحها و حیله ها داشته اند اما بیداری ملت ها و یاری خداوند نتیجه را چیز دیگری ببار آورده است.

44 total views, 1 views today

10 comments

  1. ګنډېری Reply

    جالبه ده چې هغه کریم خرم پاړسي لیکي چې په سر یې پاړسیوانانو مونږ ته کنځلې کولې او لا یې کوي. دا یې په تاند کې دویمه پاړسي لیکنه ده. زه یې په دغه کار باندې شرمېږم. کاش چې دوی نورو ته د عقل ور ښودلو پر ځای پخپله دا مسؤلیت ادا کړی وای چې د خپلو خلکو په ژبه یې لیکل کولای.

    1. بلوط Reply

      You are holding wrong end of the stick! When the enemy is in your back garden; according to the artical, there is no time to shoot the messenger for speaking or writing in a specific language. Language is a tool of communication between humans. You may have heard the old story about four five people whom were arguing and each of them were insisting his demand should be fulfilled until a wise man came along and listen to them left and came back grapes in hand all those men were surprised because they were saying and shouting the same name but in different language, one was saying anab; in Arabic, the other one was saying Asafil; in Turkish and … so on, but they were not understanding each other; they had one aim but different ways of saying it. Now is the time to respect each other. In the past we have witnessed few elements trying to eliminate certain ethnic groups and we all know , clearly, what the results were.

      ژوندی دی وی افغانستان
      زنده باد افغانستان

  2. farhad Reply

    i wish all afghans to post this article to all websites and all friends in social medias because this is the truth about america and describes the truth beyond the game which is played for all east destruction,
    pray for God to give us the power to succeed against these satanic conspiracy

  3. نظیر احمد Reply

    (یقیناً اگر حامد کرزی قرارداد امنیتی با امریکا را بعد از لویه جرگه امضأ میکرد انتخابات ریاست جمهوری سال 2014دایر نمیگردید.)

    شاغلی خرم یعنی میخواهی بگوئید هرگاه آقای کرزی قرارداد امنیتی را امضاء میکرد همانطور بر اریکه قدردت باقی می ماند؟؟؟ خیال میکنی هرچه بگوئی مردم آنرا قبول مینمایند، چرا در چشم مردم خاک می پاشی ؟ اگر این حرفها را سی چهل سال بعد میگفتی شاید کسانی آنرا قبول میکردند، حافظه ما آنقدر ضعیف هم نیست که حوادث چند ماه قبل را بخاطر نیاوریم،جامعه بین المللی و امریکا مانند مردم افغانستان از ضعف مدیریت و فساد اداری دولتی که جناب شما در آن عالیترین مقامها را داشتید به ستوه آمده بودند، اگرقرارد داد امنیتی امضا میشد ویا نمی شد باید در کشور انتخابات صورت گرفته زعامتی جدیدی جای آقای کرزی را میگرفت یکی ازعوامل دشمنی و لجاجت آقای کرزی درسالهای آخیر زمامداری وی با امریکا و جامعه بین المللی این بود که با وصف همه تلاش ها جهت بقا خویش وی نتوانست جامعه بین المللی را برای ادامه زمامداری خویش قناعت بدهد و لذاچون نتوانست به مقصد خویش که همانا دوام قدرت بود برسد مانند یک طفل راه لجاجت و سرتمبگی را در مورد امضاء نه نمودن قرارداد امنیتی در پیش گرفت در حالیکه درسالهای قبل مردم ما صحنه های اعطای مدال های رنگارن را که هفته یکبار به شانه جنرال های امریکائی نصب مینمود هنوزبخاطر دارند.
    شاغلی خرم در بخشی دیگری از نوشته اش چنین می نویسد
    ( فقر اقتصادی، حکومت ضعیف ،ادارۀ فلج شده، خرابی وضعیت امنیتی همه عناصر تشکیل دهندۀ «وزیرستان» شدن افغانستان هستند. )

    آقای خرم این فقر اقتصادی ، ضعف حکومتداری، بیکاری ،فساد ، بی امنیتی، چور و چپاول ، مواد مخدره …..و ده ها بدبختی دیگر که همین اکنون دامنگیر مردم و کشور ها است میراث شوم حکومت شما است، این شما ها بودید که با سوء استفاده ازملینون ها دالر کمک های بین المللی خود را مالک همه چیز کردید، بعد از افشای خریطه های پر از ایرو که آخوند های ایرانی برای نفوذ بیشتر در دستگاه دولتی بیدون حساب وکتاب همه ساله به دفتر ریاست جمهوری بطور غیر قانونی به قسم رشوه تقدیم میداشت آقای کرزی خود بجواب خبرنگاری اظهار داشت که چنین پولها همه ساله از طرف سی آی ای برای دفتر ریاست جمهوری اهدا میگردد ، من مطمئن هستم که ازهمان پولهای بیدون حساب و کتاب سی آی ای به شما نیزسهمی رسیده است.
    برای من واقعا غیر قابل درک است کسی که تا آخرین روز پول خوراک لباس خانه لوکس خرچ دسترخوان، بادیگارد،سفر ،هوتل موتر…..وغیره ویرا امریکا می پرداخت و تا آخرین روز نیز در چوکی ارگ باقی ماند بعد از ختم وظیفه از بادار دیروز خویش انتقاد مینماید.
    اقای خرم شما نمی توانید بااین دروغ های شاخدار خود را برائت بدهید، لطفا به چشم مردم خاک نه پاشید.
    نظیر احمد

  4. جمال ناصر ناصري Reply

    د برهان الدین رباني زوی خپلې خبرې په پښتو شروع کړې، لطیف پدرام ورپسی اعلامیه خپره کړه چې په پښتو ویلو سره یی ملي خیانت کړی دی او ویي لیکل چې پارسي د افغانستان د اکثریت ژبه ده، کله چې د وردکو د یوه روشنفکره انسان له خوا په مسلسل ډول پښتو اګنار کیږي او پر ځای یي پاړسي لیکل کیږي لوستونکی پرته له دی چې خپل ځان ته لاړې ورتو کړي چې مونږ ولې دومره بدبخته یو بله لاره نه لري. کاش چې زمونږ په خلکو کې لږ تر لږه دومره شعور وای لکه په تاجکانو کې چې دی، لکه په ازبکانو کې چې دی لکه په هزاره وو کې چې دی. د وزیرانو د شمیر او حصې په هکله د محقق وروستۍ خبرې د دې ادعا ښه ثبوت دی. افسوس دې وي زمونږ په حال

  5. akbary S.S Reply

    ورونو دخرم صاحب داليکنه ډيره په زړه پوری ده،فقط مونږ ته دا راښي، چی څه وکړو ،ګرچه ما خوپوره 42 کاله وړاندی دافغانستان اصلی دښمن پيژندلی وه اما په ډيره خواشينیی سر ددی دښمن سره دوطن دجهاد تر نامه لاندی دمادی ګټو ؛دچوکيو اومقامونو ترلاسه کولو په خاطر أن دپرديو لاسونه تر ارګ پوری راورسول،زموږ سل کلنه اردويي نابوده کړه ملی شتمنی چور اودوينو ويالی وبهيدی. دوطن سياسيونو اوسياست کونکو ته داوايم چی سره يوشی زما په اند دټولو سياسی ګوندونو کړنلاره په نهيايت کی يوه ده چي هغه هم دوطن ابادول اوافغان ملت دبدبختیوڅخه نجات ورکول دی ،روشنفکرانو ! چی په هر مليت ،قوم قبيلی اومنطقی پوری تړلی ياست داوطن تاسوته داميد په انتظاردی،سره يوشی متحدشی اووطن ددی بدبختيو څخه خلاص کړی.تل دوی اتحاد اواتفاق

  6. mohammad ehsan ehsan Reply

    که دبلې ژبې زده کړه وي کمال
    خو دخپلې ژبې هېرول بې کمالي ده

    له محترم خرم صاحب څخه احترامانه هیله لرو چې په راتلونکې کې په خپله سوچه او پاکه ژبه لیکنې وکړي تر څو مینه وال او
    لوستونکي یې په ځانګړي مینه ولولي او خوند ترې واخلي.

  7. شریف Reply

    ګران او قدرمن خُرم صاحب اودرنو لوستونکو!

    السلام علیکم ورحمة الله وبرکاته

    الله تعالی دې وکړي چې ټول جوړاو زړونه مو د لوی څښتن په مینه او محبت نوراني او ودان وي.
    دا دوهم ځل دی چې ګران خُرم صاحب د خپلې واکمنۍ د دور له بهیر سره د اړوندو خورا ارزښتناکو سیاسي او آن پټو ناستو او ولاړو په اړه په پوره ځیرکتیا او ترزیاتې کچې په امانتدارۍ لیکنه کوي.

    لومړی د خُرم صاحب څخه مننه کوو چې دغه شان ټکو ته مخه کوي او لږ تر لږه خپل ولس له هغه څه چې پېښیږي، خبروي او داسې سیاسي ځیرکتیا ورته برخه کوي چې د ګران هیواد افغانستان د راتلونکی په اړه ښه او په ځای تصمیم ونیولی شي. د همدې موضوع او د خُرم صاحب د لکنې په اړه غواړم یو څو ټکي له ګرانو لوستونکو سره شریک کړم:

    • امریکا افغانستان ته د راتګ او دلته د خپلو موخو لپاره د هډو جوړول یا د اوږد مهال لپاره پاته کېدل د ۲۰۰۱ زیږدیز کال د سپتمبر له یوولسمې ڼېټې نه دي پیل کړي، بلکې دغه شیطاني او استختباراتي ارمان له هغوی سره د ساړه جنګ له مهمو میراثونو شمېرل کیږي.
    • ښاغلي کرزي صاحب چې د خُرم صاحب نظر هم ورسره یو دی، ولې پدې اړه چې امریکایان له مودو مودو راهیسې دغه پلان لري،کوم معلومات نلرل؟ چې د ارزګان له غرونو یې د امریکایې څارګرو او ځانګړو ځواکونو په ځمکني او هوایي ملاتړ ځان د کابل تر ارګه راورساوه. اوس چې کله خبره ښه ورانه شوه او د ګران هیواد په ځیګر باندې پردیو ښامارانو او رقیبانو خپلې منګولې خښې کړې، سپین او ريښتیا ویل موپیل کړل.
    • که ددې پلان په اړه له کرزي صاحب سره معلومات وو او له خپلو هیوادوالو سره یې نه شریکول نو بیا خو خبره ښه څرګنده ده چې کرزی صاحب هم ددې لوبې یوه برخه او یومهم لوبغاړی دی چې ددې ټولې تورې دورې پیل دده له وخته وشو او دی پکې د افغانستان د بچیانو د تېراېستلو لپاره د بهرنیانو په مشوره باندې کارول شوی دی.
    • که داسې فرض کړو چې کرزي صاحب له لوبې بې خبره وو او یوازې د چوکۍ او ریاست شوقی وو او دا ټول یې ځکه وکړل چې بس دده شوق او ذوق برابرشي نو بیا خو دا خبره سمدلاسه د انسان په فکر کې را پورته کیږي چې دا اوس په دې توره او هر اړخیزه لوبه باندې ته چا دومره پوه کړې چې د ټولې لوبې په اړه له خپل ولس سره د زړه خواله کوې؟ بیا هم دا وېره شته چې کرزي صاحب بل کوم شوق نه وي اخیستی.
    • خُرم صاحب تاسې په خپله لیکنه کې د ورسک په سړک باندې د پوځي ښوونځي پېښه د اکتوبر په میاشت کې یاده کړې ده حال داچې داسې نه بلکې د دسمبر په ۱۶ باندې ترسره شوه چې پاکستاني قصابانو او نړیوالو جنایت کارانو ورته د ۹/۱۱ ارزښت وروباښه.
    • که کرزي صاحب او تاسې خُرم صاحب له ۲۰۰۴ زیږیدیز کال څخه پدې خبروي چې امریکا څه غواړي، ولې مو ددغې تورې توطیې مخه ډپ نکړه، له وخته تر دې لیکنې پورې نږدې لس کاله موده ستاسې سره وه او یا مو هماغه مهال شته معلومات له افغان ولس سره ولې شریک نه کړل؟ یا دا چې تاسې خپله ملګرتیا له امریکایانو سره پرمخ بوتله خو چې کله دغه یاده دوستي او ملګرتیا په ناورین بدله شوله او تاسې د وخت له لوبې وایستل شوﺉ، بیا مود امریکا د پخوانۍ دوستۍ د هرفصل او ترهرې ونې لاندې ناسته او خوږو په بربنډولو پیل وکړ؟
    • دبګرام زندان له ۲۰۰۴ کال څخه مخکې هغه مهال رامنځته شوی وا چې امریکایانو له قندهار زندان څخه ورته زندانیان د ۲۰۰۲ کال په لومړیو کې را ولیږدول او دا کټ مټ هغه وخت وو چې کرزي صاحب د کابل عرش د پخواني مجنون استاذ ربانی څخه په امریکایي تور جادو ترلاسه کړی وو. کرزی صاحب او تاسې له ۲۰۰۲ کال څخه تر ۲۰۰۴ کاله پورې چې امریکایې تور او کرغیړن اهداف درته برملا کیدل، بالکل خبر نه واست چې په بګرام کې کومې ناکردې او نادودې ستاسې په ولس او په ځانګړې توګه د افغانستان په جنوب، جنوب لویدځ او د ختیځ سیموپه عاموخلکو ترسره کیږي؟
    • که امریکایانو د طالبانو د راپورته کولو او لویولو لپاره له تړلو افغاني او خپلو نړیوالو رسنیو کار اخیست خو تاسې هم په پورتنیو یادو شویو سیمو کې داسې حاکمان او زمامداران ګومارل چې له عام ولس څخه پوستکی وباسي او خلک بالآخره دښمنۍ او غروختلو ته چمتو کړي. که پدې چاره کې امریکایانو لاس کړي نو تاسې کوم کمی کړی دی چې هغه ته د اولس سترګی ورواوړي؟
    • زه اوټول افغان ولس پدې سترګې نه پټوو چې امریکایانود ټولټاکنو په چارو کې لاس وهنه نه کوله بلکې دې ته فکر را ګرځول پکاردي چې د ۲۰۰۹ کال په ټولټاکنو کې په خپله کرزي صاحب تر کومې کچې پورې په درغلیو او قانوني سرغړونو کې لاس درلود؟ دا په داسې حال کې چې پدې هم پوهېده چې امریکایان د افغانستان لپاره بد نیت لري او له هغې سره بیا هم بالآخره د هماغه امریکایې ستر شیطان دیپلومات جان کیری د مټ په زور بیا د کابل په عرش کینول شو، که داسې نه؟
    • کله چې امریکایانو د ستراتیژیک تړون تر سیوري لاندې د امنیتي تړون لاسلیک غوښت، ولې کرزي صاحب چې ستاسې سره یې نظر هم ورته والی درلود، سترایتژیک تړون له امریکایانو سره لاسلیک کړ؟ بیا چې پدې هم پوهیده چې دا ټوله امریکایې لوبه ولې یې د افغانستان د ولس درنه او تاریخي لویه جرګه راوغښتله؟ بیا چې کله لویې جرګې ورته کوم وړاندیزونه وکړل ولې یې ونه منل؟ ولې دی پدې ونتوانید چې د ولس استازو ته دغه لوبه په لویه جرګه کې ووایې ترڅو ټول قضاوت او اقدام په خپله افغانان ته نیغ په نیغه ورکړل شي؟ که کرزي صاحب غوښتل چې یوازی په لوبه د تاریخ بدنامي له خپل لوري لرې کړي؟
    • تاسې وایاست چې امریکا غوښتل چې له ورستي مشروع افغاني حکومت سره امنیتي تړون لاسلیک او نور بیا نوې لوبه په نوی شکل دلته پیل کړي. تاسې او خدای! د ۲۰۰۹ کال ټاکل شوې حکومت نه بلکې د امریکا په سرزورۍ را منځته شوي حکومت ته هم تاسې مشروع حکومت وایاست او بیا په پای کې له امریکایانو ګیله هم کوﺉ؟ که چېرې کرزي صاحب په ریښتیا هم د افغان ولس درد لرلی نو بیا یې ولې دا دومره کې لږ ترلږه یو ښه او غښتلی د ټولټاکنو کمسیون را منځته نه کړای شوای؟ چې کم ترکمه د ۲۰۱۴ کال په ټولټاکنو کې یې د بحران او ناورین مخه ډپ کړې وای.
    • کله چې امنیتي تړون د امریکا او افغانستان ترمنځ لاسلیک شو نو پداسې تړون کې د CIA ذکر ته څه اړتیا ده؟ آیا یاده شيطاني اداره د امریکا د نورو تورو ادارو له جملې څخه نده؟ که نه امریکا یو شی بولئ او یاده څارګره اداره بل شی بولئ؟ ولې امریکا تاسې هرڅه په تفصل سره ووایې؟ هغوی په ښه ځیرکۍ کولای شي پرتاسو خپل پلانونه عملي کړي نو بیا زیاتو ویناوو او زیاتو ملاقاتونو او حقوقي تفصلی اسنادو ته څه اړتیا ده؟ چې همداسې یې درباندې وهم کړل.
    • تاسې لیکلي چې د امنیتي تړون په وړاندې کرزي ښه د باور وړ ضمانتونه غوښتل او بیا وایاست چې امریکا پلوه سیاسي شنونکو او ځېنې نورو به د طوطیانو په شان دا تکراروله چې امنیتي تړون افغانستان ته امنیت راوړي، بل لوري ته خو اشاره پټه کړې ده چې دهغو سیاسي شنونکو ډله وه چې دافغانستان د جمهوري ریاست کاسې به یې څټلې او د ریاست په خاطر به یې ټرون رداوه او بل لوری موهم هېر کړی دی چې د ایران او پاکستان د مقاصدو په خاطر به یې یاد تړون نه مانه. له دې ټولو لوریو وروسته د افغان ولس اصلي بچیان خو نه ستاسې چاپلوسان وو نه د امریکایانو تالي څټې او نه د ایران او پاکستان ځيره خواره، هغوی ته چا ولې معلومات نه ورکول چې په ملک کې څه تېریږي. امریکایانو خپله لوبه کوله او تاسې خپله او ایران او پاکستان خپله لوبه، بس په منځ کې مو مونږ ته توره شپه جوړه کړې وه او ده.
    • که امریکایان غواړي چې دافغانستان څخه لوی وزیرستان جوړ کړي، نو له هغوی سره خو پاکستان او تاسو هم په دغه شان سیاسي لوبه کولو باندې ښه تر خپلې وسې مرسته وکړه، اوس خو قربانی او ناورین به زمونږ افغانانو په سر راځي، ځکه مونږ خو هیڅ لوري ته د تلو لاره نه لرو. چین او منځنۍ آسیا خپل خپل ځواکونه یا باداران لري او لوی غوایه به لویو غویو سره جوړ شي مګر زمونږ کړیدلی ولس به بیا هم د دوی د غوبل ځای وي.
    • که اوسني افغان حکومت پاکستاني پلاوي ته اجازه نه وای ورکړې آیا دا به ستاسې په سیاسي بصیرت باندې د پاکستان په وړاندې د افغانستان د جګړې اعلان نه وو؟ که اوسنی حکومت پاکستان ته د بریطانیا په مرسته ورمات ښکاري نو آیا ستاسو په دوران کې افغانستان د هند لوري ته ورمات نه وو؟ دغه ننۍ نیابتي جګړه تاسې د کڅوړو په لاسته کولو سره د افغان ولس د ژوند په مختلفو اړخونو کې نه وه پيل کړې؟ دا زمونږ نصیب دی چې کله به د جنایتکار او شيطان پاکستان لپاره مرو او کله به د رام پرسته هندوستان لپاره مرو او کله که ډېر بختور شوو نو بیا به د امریکایانو د کچه او ناورته دیموکراسۍ لپاره مرو…
    • بس ستاسو په ټوله لیکنه کې مې دا ورستۍ خبره ډیره زیاته خوښه شوله چې لیکلي مودي چې په دغه شان لویو او پېچلیو حیلو اوطرحو کې د ملت په ويښتابه او د لوی خدای جل جلاله په مرسته پایلې بل څه کیږي. که څه هم د ويښتابه په اړه خو له تاسو ناهیلي یو خو ورستی در لا راته خلاص او پرانیستی دی او هغه د الله تعالی در او لوری دی چې مونږ ټول افغان ولس ورته په منډه یو. الله تعالی دې په خپل لوی نوم باندې ګران افغان ولس له هرډول شيطاني چلونو او دوکو په خپل امان کې ژغورلی وساتي او افغان ولس دښمنان دې هلاک او تباه کړي….
    اللهم امین ثم آمین

  8. M. kabir Reply

    Dear All.

    It is a very big game but lets try to bring the ball to the benefit of ourselves. We are still miles away of each other. So the enemies if American or Pakistanis could easily enter inside the distances that we have among us. The only way of getting rid of this situation is to give hands with each other and prove to the world that we are true Muslims and Afghans. That will help moving from the current stage to a new stage.

    The write wrote good things but economic in each equation is a key element. We have to consider economy of the country at top instead of taking the economic of the country for personal use. Look at the contract of defense ministry. I am surprised to see this from a Mujahid!. Anyhow I am not blaming anyone but we have to make sincere effort in order this to happen. I wish all Afghan the best.

  9. واحد Reply

    اوس چی تاسو په قدرت کی نه یاست داسی خبری کوی. که چیری ستا خبری رشتیا وی نو ولی مو په هغه وخت کی نه ویل. دا درسره منم چی امریکا خپلی ګټی لری خو څومره بد بختی چی راځی عاملین ته او کرزی او دده حکومت دی. تاسو صرف توری سپینی پیسی راټولولی غږ مو نه پورته کیدو خو اوس چی هغه نشته اپلتی مو شروع کړیدی. ستا دا خبری د ملت لپاره زهر دی د خدای پخاطر د ملت په منځ کی پداسی بی اساسه لیکنو ترهګری مه خپروی. د پرادیو غلامانو

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *