Categories

اعلان

Loading…

د فدا محمد نظري څو شعرونه

شاعرانه الهام

دلته،

شاعرانه الهام،

سهارنی باد دی،

که په ګلونو والوځي،

                               خوشبويي،

يې دماغ تازه کوي،

که په مرداره برابر شو،

                                 د کلي هوا،

                                       ګډه وډه کړي.

سهارنۍ رڼا

 

که هر ماښام،

د يوې کوټې تياره،

                            بله تياره،

                                     نورې تيارې،

                                                       ټولې تيارې،

په غېږ کې سره نيسي،

ولې،

     سهارنۍ رڼا،

               لمر ته ښه راغلي نه وايي.

 

لڅ لپړ

هر سهار،

د لمر و ړانګه ،

بې له کاليو،

               لڅه لپړه،

د ګل پر پاڼه،

                   او برګ،

پرېوځي،

   ولاړه شي،

           وناڅي،

ګل په غېږ کې ونيسي،

بېله دې،

چې له اغزي نه ډار ولري،

¨

زه ستا سره،

               لکه لمر د ګل سره.

مازديګر

مازديګر،

چې تياره کېږي،

چې لمر په (( تېغو)) وي،

کله چې،

سوړ ماښامنی باد،

د غريبانو زړه،

           په کمچينه وهي،

د ګل په زړه خدای خبر وي،

ځکه هغه،

له تيارې نه ډارېږي،

همهاغسې چې پخپله،

تياره له تيارې نه،

وحشت لري

 

ټوټې[1]


به بڼ کې،

د تاک ريښې،

د بل تاک،

       د وينو په زبېښولو،

                                تورنې نه دي.

¨

صدف،

په پټه،

د درياب،

په ډېرو تياره ګوښو کې،

خورا ځلانده،

                    ملغلرې،

                                 زېږوي.

¨

رباط،

د لارې پای نه،

بلکې د هغې يوه برخه ده،

چې،

     لارويو ته د تګ،

                           لورې ښيي.

¨

زړي،

   د نوي ژوند،

               په خوښۍ،

ټول ژمی،

د خاورو تر ساړه بړستن،

                                 لاندې ناڅي.

493 total views, no views today

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

۸