Categories

اعلان

Loading…

۷ – د فدا محمد نظري څو شعرونه

د اور په شاو خوا

دا اور ؤ،

چي لمر يې،

                 و زېږاوه،

د لمر جاذبې،

                    ځمکه وساتل،

اوس،

      ځمکه،

                د لمر په شاو خوا راګر ځي،

        – د اور په شاو خوا-

د ايندارې قد

نن مې،

ځان د مينې،

                په اينداره کې،

بيا بيا،

         وکوت،

يو بې زړه،

               بې خولې،

                         بې سترګو،

                                         او بې پښو،

موجود وم،

  • o

د مينې د ايندارې،

                    قد،

د حقيقت،

په اندازه دی.

د باغوان لاس

کله چې د باد،

                زيږې پنجې،

له ونې نه،

                مېوې،

او له بټو نه،

                  ګلان  و رژول،

د باغوان مبارک،

                          لاس،

هر ګل،

          جلا جلا،

او هره مېوه،

                  ځانته ځانته،

له ځمکې،

            راپورته کړل.

د بلبل سندرې

کله چې په کلي کې،

د زاغانو،

           ((کاغ)) ((کاغ))،

ځمکه او آسمان نيولی و،                                    

بلبلانو په بڼ کې،

خپلې سندرې،

نورې هم سندريزې کړلې.

د تقدير بېرحمي  

ډنډ،

پخپله تړلې،

                  کړۍ کې،

د بد بوی منبع شوه،

وچو شونډو،

                   د پاکو اوبو،

هيله جنت ته يووړه،

o

داسې،

             ده،

د تقدير بېرحمي،

            او،

                  د تدبير بېوسي.

 

د چاودنې

               ږغ

 

د چاودنې ږغ،

                 کلی و لړزاوه،

د مينانو تودې سره مښتې،

                                            شونډې،

                                                      بېلې شوې،

د ماشوم،

            ګهواره ماته،

او د مور  پوړنی،

 

                         په وينو سور ؤ،

o 

د وحشتګرو،

               له ستونې،

د بري ږغونه،

– د الله اکبر چغې-

آسمان ته رسېدلې.

242 total views, no views today

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

۸