Categories

اعلان

Loading…

بیکوره/ اجمل پسرلی

سړي په تیاره کې نجلۍ له لاسه کش کړه، نژدې له هغې د بیرو بوتل لویدلی و. اوف یې کړل. دی کښیناست د نجلۍ سر یې له خپل ټټر سر ونیو. نجلۍ سر جګ کړ د ده غوږ یې ورو په غاښ کړ:

-لاره ده

سړي غیږ پرې وګرځوله. نجلۍ لاسونه پرانیستل د بیرو بوتل یې د ده خولې ته ورنژدې کړ. ده غټ غوړپ وکړ، د دی پر نس یې سر کیښود. نجلۍ د ده پر اوږه غوږ وګیراوه:

-دلته کله خوب کیږي

-هغه د پله لاندې ځای مې اوس بد راځي نیم پراګ بیکوره شوی هغه سپین ږیري خو نو بیخي……

د کرړي کرړا شوه. نجلۍ خپل مخ د سړي پر ببرې ږیري وموښه:

-څو بجې به وي؟

-چې راتلو د چوک پر سر مې ساعت ته پام نه شو

– که رڼا شي دا د کورونو وال مې بد راځي نیغ نیغ ګوري

– ترڅو چې رڼا کیږی یو څه مو دمه جوړیږي لمرهم ژر نه رالویږي هغه پورې ونې لوړې دي

نجلۍ د بیرو بوتل د پښو خواته کړ. دواړو پر خپلو بیکونو سرونه ولګول.

له تیز هارن سره سړی اوچت پاڅید، سترګې یې د موټر څراغونو یووړې، بوتل یې پر پښه ولګید. نجلۍ چیغي کړې. موټر تیر شو. نجلۍ نارې کړې:

« بیر بییررر…»

سړي یوې خوا بلې خوا کتل، بوتل یې راپورته کړ د پلاستیکي بوتل بیخ دروند و، په نجلۍ پسې یې نارې کړې:

« کتکا، کتکا…»

نجلۍ د ونو خوا ته تیره شوه. دی پسې ورغی. غږ یې لوړ کړ:

-د پله خواته ولاړې؟

ځواب یې وانه ورید. بیک یې پر اوږه سم کړ په تیاره کې یې شاوخوا وکتل چې پاته شپه دلته سبا کړي که د غونډۍ شاته تر پله لاندې.

پراګ

1,079 total views, no views today

onesignal_meta_box_present:
1
onesignal_send_notification:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

۸