Categories

اعلان

Loading…

څوک/اجمل پسرلی

شیبه مخکې یې څراغونه یو په بل پسې مړه کړل. تپه تیاره شوه، هیڅ شی یې نه لیدل، خو اوس چې سترګي غړوي د کړکۍ خوا رڼه ورته ښکارې.

 د کوټې په کونج کې په جګو پښو کښیناست. پښې یې راغونډې کړې. پوزه یې بهیده. نیغ ودرید، پرده یې کش کړه.

 د کړکۍ پله یې پرانیسته له اووم پوړ څخه یې کوڅه وڅارله. پخې شپې ورسره باران هرڅوک په کور کړي و، خو لاندې د ونو خواته یوه ښځه رهي وه. د دروازې شاته یې پر میخ راځوړند جمپر ته لاس وروغځاوه، ور یې راکاږه، د لفت بټن یې ژر ژر کلکله کړه. جمپر یې په تن کړ. لفت په شپږم منزل کې ولاړ و، نه خوځیده. پر زینو په منډه شو. د جمپر خولۍ یې پر سر راکش کړه. د کوڅې بر سر روان شو. له ونو سره یې شاوخوا سترګې وغړولې څوک نه و.

بیرته د خپلې کوټې خواته راوګرځيد. لفت لاهم په شپږم منزل کې دریدلی و. پر زینو زانګه وانګه وخوت.

 شمال د کوټې پرده په شا وهله. د پړسیدلې پردې ژۍ یې پسې جګه کړه. د کوڅې څراغونه باران ته خپ ښکاریدل. د ونو خواته یې یو کس ترسترګو شو، سترګې یې وموښلې، څوک نه و. پرده یې سمه کړه، کړکۍ یې پورې کړه د ښیښې له شا یې بیا کوڅې ته وکتل. د باران دانه دانه څاڅکي پر ښیښې ښویدل.

225 total views, 1 views today

onesignal_meta_box_present:
onesignal_send_notification:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *